6 definiții pentru rânduit

Explicative DEX

rânduit, ~ă [#...

Sinonime

RÂNDUIT adj. 1....

RÎNDUIT adj. @1...

Regionalisme / arhaisme

rânduít, -ă, $râ...

rânduit, -ă, $rân...

rânduit, -ă, adj. – Sortit, predestinat: „De m-aș duce să mă duc, / Ce mi-i rânduit, ajung” (Ștețco 1990: 344). – Rând + -uit.

Intrare: rânduit
rânduit adjectiv
adjectiv (A2)
Surse flexiune: DOR
masculin feminin
nearticulat articulat nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • rânduit
  • rânduitul
  • rânduitu‑
  • rândui
  • rânduita
plural
  • rânduiți
  • rânduiții
  • rânduite
  • rânduitele
genitiv-dativ singular
  • rânduit
  • rânduitului
  • rânduite
  • rânduitei
plural
  • rânduiți
  • rânduiților
  • rânduite
  • rânduitelor
vocativ singular
plural
* forme elidate și forme verbale lungi – (arată)